portal dla budujących szkieletowe domy kanadyjskie

Instalacja wentylacyjna

Czyli
Wentylacja grawitacyjna a rekuperacja.

Czy warto montować rekuperację?

Instalacja wentylacyjna w budynku jest jedną z ważniejszych, a dla samego budynku najważniejszą instalacją. Sprawia, że budynek nie niszczeje, a my – jego mieszkańcy – oddychamy świeżym powietrzem.

Skutkiem braku sprawnej wentylacji będzie zawilgocony budynek. Wilgoć skraca żywot domu, ponieważ wszystkie materiały – czy to drewno, czy cegła, czy ytong – nie są na nią odporne.

Dawniej wszystkie domy były wentylowane naturalnie – montowane były nieszczelne okna (bo innych nie było), więc powietrze wchodziło do domu, aby wyjść z niego kratkami w kominach wentylacyjnych. Dzisiaj wstawiamy szczelne okna, aby oszczędzić koszty ogrzewania, zamykamy kratki nawiewne (jeśli w ogóle są) i nie rozszczelniamy okien.

Instalacja grawitacyjna

Zasadniczo wentylacja grawitacyjna jest wystarczającą wentylacją, jeśli jest sprawna.

Sprawna – oznacza, że powietrze może wejść do domu i z niego wyjść. Kratki wentylacyjne powinny być usytuowane ok. 30cm pod stropem (pod sufitem). Kanał wentylacyjny (czyli jakakolwiek rura pomiędzy kratką a dachem) powinna być zakończona ocieplonym kominkiem wentylacyjnym. Można skorzystać z tradycyjnej formy kanałów wentylacyjnych czyli kominów. Zarówno jedne jak i drugie powinny dość znacznie wystawać ponad połać dachową.

W pomieszczeniach mokrych czyli łazience, kuchni czy pralni wymagana jest wentylacja mechaniczna czyli wentylator elektryczny, który wypycha na zewnątrz wilgotne powietrze na przykład podczas gotowania (okap) czy podczas kąpieli (szczególnie w trakcie korzystania z prysznica).

Jednak kratki wentylacyjne nie wystarczą. Prawo fizyki sprawia, że powietrze – aby wyszło z pomieszczenia – musi najpierw do niego wejść. Jeśli nie wejdzie to tworzy się podciśnienie i wentylacja nie działa. Czyli oprócz zamontowania kratek wentylacyjnych musimy zapewnić napływ powietrza do domu. Można to zrobić poprzez:

• rozszczelnienie okien
• nawiewniki w oknach – ale nie higrosterowane, tylko zwykłe czyli takie, które po prostu wpuszczają powietrze do pomieszczenia, a nie otwierają się tylko na skutek nieodpowiedniej wilgotności powietrza.
• kratki napowietrzające – zwykle są to tzw. Kanały ZET czyli pionowa rura schowana w ścianie, której górna końcówka skręca na zewnątrz, a dolna do środka budynku. W ten sposób powietrze wchodzi do budynku, ale nie wieje bezpośrednio zimnem podczas mroźnych miesięcy. W praktyce stosuje się je niezmiernie rzadko, z wyjątkiem napowietrzania kotłowni zasilanych gazem.

Problem z wentylacją grawitacyjną jest taki, że niemal wszyscy użytkownicy domów starają się obniżyć koszty ogrzewania, więc nie rozszczelaniają okien, ani nie stosują nawiewników, nie mówiąc już o kratkach napowietrzających, bo wszystkie trzy sposoby oczywiście wyziębiają budynek. Skutek jest taki, że wentylowanie domu nie istnieje: część powietrza ucieknie przez kratki wentylacyjne, stworzy się podciśnienie, a potem już wentylacji nie ma. Łatwo to stwierdzić podczas palenia w kominku bez bezpośredniego doprowadzenia powietrza z zewnątrz lub kotłowni na paliwo stałe. Zrób eksperyment: pozamykaj wszystkie okna i doprowadzenie powietrza dla kominka. Po paru godzinach spróbuj rozpalić w kominku. Nie będzie to łatwe, bo dym będzie wciskał się do pokoju zamiast do komina. Ale wystarczy, że najpierw otworzysz okno, a ciśnienie w pokoju wyrówna się z tym na zewnątrz. Dym będzie uciekał wprost do komina. Kominiarze znają dość dobrze takie przypadki.

Rekuperacja

Co to jest?

Rekuperacja to nic innego, jak wentylacja mechaniczna. Podstawowe różnice pomiędzy zwykłym wentylatorem a centralą rekuperacyjną to:

• rekuperacja wentyluje wszystkie pomieszczenia w domu przy pomocy jednego urządzenia
• rekuperacja ma wbudowany moduł, który odzyskuje część ciepła powietrza wywiewanego z budynku.

Jak to działa?

Ogólna zasada jest prosta: wyrzucić na zewnątrz powietrze mokre lub brzydko pachnące, a wepchnąć powietrze świeże. Z małymi wyjątkami, o których poniżej, rekuperator wysysa powietrze z łazienek, WC, kuchni, garderoby czy pralni. Pompuje je z kolei do sypialni, salonu czy gabinetu. Aby ten ruch był niezakłócony pomiędzy wszystkimi pomieszczeniami muszą być szczeliny wentylacyjne w drzwiach czyli kratki lub podcięcia, które pozwalają, aby powietrze przepływało bez problemu pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami.

Zasada jest prosta i skuteczna, ale pozostaje problem podwyższonych kosztów ogrzewania budynku. Załóżmy, że w domu mamy +20C, a na zewnątrz jest -20C. Jeśli wentylacja „wyrzuci” z domu 10m3 powietrza o temperaturze +20C to wpuści do domu także 10m3 powietrza, ale o temperaturze -20C. Automatycznie ogólna temperatura w budynku spadnie, zatem ogrzewanie włączy się, żeby ją podwyższyć do żądanej wartości.

Dlatego rekuperator wyposażony jest w specjalny moduł, który miesza powietrze ciepłe z powietrzem zimnym i ostatecznie do domu wpada powietrze o temperaturze np. +8C, dzięki czemu oszczędzamy na ogrzewaniu.

Rekuperator ma jeszcze elektryczną grzałkę, która wspomaga jego pracę, kiedy temperatura zewnętrzna jest wyjątkowo niska. Chodzi o to, aby mieszkaniec nie odczuwał chłodu w okolicach anemostatów („kratek”) nawiewnych.

Wyjątkowym miejscem do wentylowania są:

- okap kuchenny: musi wyrzucać powietrze bezpośrednio na dwór i nie wolno go mieszać z tym wpuszczanym do budynku. Należy pamiętać, że w kuchni powinny być dwa rodzaje wentylacji: zarówno okap, jak i ogólna wentylacja pomieszczenia.

- garaż: z racji zapachów towarzyszących temu miejscu w garażu musi być zamontowana wentylacja grawitacyjna, nie połączona z centralną instalacją wentylacyjną.

- kotłownia na gaz: powód ten sam, co przy garażu. Kotłownie rządzą się swoimi prawami i jeśli wentylacja będzie połączona z domem, gazownik nie odbierze instalacji gazowej.

[!] Zgłoś tę stronę

Processing your request, Please wait....

Zgłoś jako:	Link nie działa Inne błędy
Opisz problem: